បញ្ជូនបាល់ត្រង់ ទល់នឹង បញ្ជូនខ្លាំង៖ ភាពត្រឹមត្រូវ
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មិនមែនជាការទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែជាការសម្របសម្រួលរវាងទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា។ កីឡាករដែលចង់លេងបានល្អក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ ត្រូវអាចបញ្ជូនបាល់ចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត...
បញ្ជូនបាល់ត្រង់ ទល់នឹង បញ្ជូនខ្លាំង៖ ភាពត្រឹមត្រូវ
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មិនមែនជាការទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែជាការសម្របសម្រួលរវាងទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា។ កីឡាករដែលចង់លេងបានល្អក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ ត្រូវអាចបញ្ជូនបាល់ចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រដោយភាពជាក់លាក់យ៉ាងហោចណាស់ ៨ ក្នុងចំណោម ១០ ដង។ វិធីសំខាន់គឺដាក់ជើងគាំទ្រក្បែរបាល់ បើកចុងជើងទៅគោលដៅ និងប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ដោយរក្សាក្បាលឲ្យមើលទិសបាល់។ លំហាត់ជញ្ជាំង ៥០ ដងក្នុងមួយជើង រយៈពេល ៤ សប្ដាហ៍ អាចជួយបង្កើតចងចាំសាច់ដុំ ប៉ុន្តែការវាស់ចម្ងាយ និងកំហុសរាល់លើកគឺចាំបាច់។ ចាប់ផ្តើមពីភាពត្រង់ មុនពេលបន្ថែមល្បឿន ឬសម្ពាធពីគូប្រកួត។
តើការបញ្ជូនបាល់ត្រង់ពិតជាអាស្រ័យលើកម្លាំងមែនទេ?
ការបញ្ជូនបាល់ត្រង់អាស្រ័យលើមុំប៉ះបាល់ និងជើងគាំទ្រច្រើនជាងកម្លាំង។ បើជើងគាំទ្របែរចេញពីគោលដៅត្រឹម ១០–១៥ ដឺក្រេ បាល់អាចរត់ខុសទិសយ៉ាងច្បាស់ ទោះបីទាត់ខ្លាំងក៏ដោយ។ គោលការណ៍បច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ក៏ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រង និងភាពជាក់លាក់ មុនល្បឿននៃការបញ្ជូន។
អ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនធ្វើកំហុសដូចគ្នា៖ ពួកគេឈរឆ្ងាយពីបាល់ពេក បង្វិលខ្លួនខ្លាំង ហើយព្យាយាមបញ្ជូនឲ្យឆ្ងាយក្នុងមួយទាត់។ សម្រាប់ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ កម្លាំងប្រហែល ៣០–៤០ ភាគរយគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ សម្រាប់ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ អាចបន្ថែមទៅ ៥០–៦០ ភាគរយ ប៉ុន្តែការប៉ះកណ្ដាលបាល់នៅតែសំខាន់ជាងការលើកជើងខ្ពស់។ សូមថតវីដេអូពីខាងមុខ និងខាងចំហៀង ២ មុំ ដើម្បីពិនិត្យថាជើងគាំទ្ររបស់អ្នកបែរទៅណា។ អ្នកប្រហែលជាគិតថាខ្លួនទាត់ត្រង់ ប៉ុន្តែកាមេរ៉ាមិនចេះនិយាយលួងទេ។
សម្រាប់ការហាត់នៅផ្ទះ ឬទីលានតូច សូមកំណត់គោលដៅទំហំ ១ ម៉ែត្រ និងវាស់លទ្ធផលចំនួន ២០ ដង។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលទៅដល់គោលដៅ មិនមែនត្រឹមតែបាល់ដែលមិនចេញក្រៅទេ។ អត្រា ៧០ ភាគរយមានន័យថា ១៤ ក្នុងចំណោម ២០ ដងត្រឹមត្រូវ; នៅពេលឈានដល់ ៩០ ភាគរយ ទើបគួរបន្ថែមចម្ងាយ ឬល្បឿន។ វិធីវាស់នេះស្របនឹងទស្សនៈរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ដែលចាត់ទុកការវាយតម្លៃបច្ចេកទេសជាផ្នែកសំខាន់នៃការអភិវឌ្ឍកីឡាករ។
ចង់សិក្សាវិធីវាស់សមត្ថភាពក្នុងការហាត់បាល់ឲ្យច្បាស់ជាងនេះទេ?
មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ខ្លីយ៉ាងដូចម្តេច?
ការហាត់បញ្ជូនបាល់ខ្លីគួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង និងកំណត់គោលដៅជាក់លាក់។ ធ្វើបញ្ជូន ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ១០ ដង ដោយប្ដូរជើងរាល់ស៊េរី។ គោលដៅដំបូងគឺអត្រាត្រឹមត្រូវ ៨០ ភាគរយ មិនមែនល្បឿនខ្ពស់ឡើយ។
ចាប់ផ្តើមដោយដាក់បាល់នៅលើស្មៅរាបស្មើ ហើយឈរដោយជើងទាំងពីរបែកចេញប្រហែលទទឹងស្មា។ ជើងគាំទ្រគួរដាក់ចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ដោយម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។ ផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងទាត់ត្រូវបើកប្រហែល ៩០ ដឺក្រេ ហើយប៉ះតំបន់កណ្ដាលបាល់ ដើម្បីរក្សាវាឲ្យរត់តាមដីដោយមិនលោត។ បន្ទាប់ពីបញ្ជូន សូមបន្តចលនាជើងទៅមុខតាមខ្សែគោលដៅ ព្រោះការទាញជើងត្រឡប់ភ្លាមៗធ្វើឲ្យបាល់បែរទិស។ ការសង្កេតរបស់ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់អាយអេហ្វអេប៊ី បញ្ជាក់ថា បាល់ត្រូវបានវាយតម្លៃតាមចលនា និងទីតាំងក្នុងការលេង មិនមែនតាមកម្លាំងទាត់តែប៉ុណ្ណោះទេ។
លំហាត់ជញ្ជាំងមានប្រសិទ្ធភាព ព្រោះជញ្ជាំងមិនរត់ មិនខឹង និងមិនសើចពេលអ្នកបញ្ជូនខុស។ គូសប្រអប់ទំហំ ៦០ សង់ទីម៉ែត្រ នៅលើជញ្ជាំង ហើយឈរចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។ បញ្ជូនបាល់ទៅកណ្ដាលប្រអប់ បន្ទាប់មកទទួលបាល់ដោយការប៉ះតែមួយ ឬពីរដង។ ប្រសិនបើបាល់ត្រឡប់មកលឿនពេក សូមបន្ថយកម្លាំងបញ្ជូនទៅ ២៥–៣៥ ភាគរយ។ ប្រសិនបើបាល់ឈប់មុនដល់ជញ្ជាំង សូមបន្ថែមកម្លាំងត្រឹម ៥ ភាគរយក្នុងមួយសាកល្បង ដើម្បីកុំឲ្យការកែតម្រូវរបស់អ្នកក្លាយជាការទាត់ព្រៃ។
អនុវត្តតាមលំដាប់ខាងក្រោម៖
- បញ្ជូនដោយមិនមានចលនា ២០ ដង។
- បញ្ជូនបន្ទាប់ពីរត់ ៣ ជំហាន ២០ ដង។
- បញ្ជូនបន្ទាប់ពីបង្វិលខ្លួន ៩០ ដឺក្រេ ២០ ដង។
- បញ្ជូនដោយមានអ្នកការពារដាក់សម្ពាធស្រាល ២០ ដង។
- កត់ត្រាចំនួនបាល់ត្រឹមត្រូវ និងពេលវេលាដែលត្រូវការរាល់ស៊េរី។
ការហាត់ដ៏ល្អមិនមែនជាការហាត់រហូតដល់ជើងឈឺទេ។ ចំនួន ១០០–១២០ បាល់ក្នុងមួយវគ្គ ៣០ នាទីគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ប្រសិនបើការប៉ះនៅតែមានគុណភាព។ បន្ទាប់ពីហាត់ សម្រាក ៥–១០ នាទី និងកត់សម្គាល់ថាកំហុសកើតឡើងពេលឈរខុស ឬពេលប្រញាប់។ ទិន្នន័យតូចៗទាំងនេះមានប្រយោជន៍ជាងការនិយាយថា “ថ្ងៃនេះមានអារម្មណ៍ថាល្អ” ដែលជាវិធីវាស់វែងរបស់មនុស្សចូលចិត្តបន្លំខ្លួនឯង។
សម្រាប់ផែនការហាត់ដែលភ្ជាប់ជាមួយការវិភាគការប្រកួត សូមមើលព័ត៌មានពី ប្រកួតបាល់ទាត់ ដែលផ្តោតលើយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ។
ចុះករណីបញ្ជូនបាល់ឆ្ងាយ ឬបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធវិញ?
ការបញ្ជូនបាល់ឆ្ងាយត្រូវការប្រើផ្នែកខាងក្នុង ឬខាងក្រៅនៃជើងតាមគោលដៅ ខណៈការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធត្រូវការសម្រេចចិត្តមុនទទួលបាល់។ សម្រាប់ចម្ងាយ ១៥–២៥ ម៉ែត្រ កីឡាករគួរបើករាងកាយ ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ និងកំណត់ចំណុចទទួល មិនគួរតែបាញ់បាល់ដោយកម្លាំងពេញ ១០០ ភាគរយឡើយ។ ច្បាប់សំខាន់គឺឲ្យបាល់ទៅកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមអាចលេងបន្តបាន។
នៅពេលបញ្ជូនឆ្ងាយ ជើងគាំទ្រគួរដាក់ប្រហែល ២០–២៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយរាងកាយផ្អៀងបន្តិចទៅទិសគោលដៅ។ ប៉ះបាល់នៅខាងក្រោមកណ្ដាលបន្តិច នឹងធ្វើឲ្យវាឡើងខ្ពស់; ប៉ះកណ្ដាលពេក នឹងធ្វើឲ្យបាល់រត់ទាប និងខ្លី។ សាកល្បងចែកកម្លាំងជា ៦០ ភាគរយសម្រាប់ ១៥ ម៉ែត្រ ៧៥ ភាគរយសម្រាប់ ២០ ម៉ែត្រ និង ៨៥ ភាគរយសម្រាប់ ២៥ ម៉ែត្រ។ តួលេខទាំងនេះមិនមែនជាច្បាប់ថេរទេ ព្រោះប្រភេទស្មៅ ទម្ងន់បាល់ និងខ្យល់អាចបង្កើតភាពខុសគ្នា ១០–២០ ភាគរយ។
ករណីពិបាកជាងគេគឺពេលគូប្រកួតចូលជិតក្នុងរយៈពេល ១–២ វិនាទី។ មុនបាល់មកដល់ សូមមើលស្មាឆ្វេង និងស្តាំយ៉ាងហោចណាស់មួយដង ដើម្បីដឹងថាតំបន់ណាទំនេរ។ ទទួលបាល់ដោយប៉ះទៅខាងដែលចង់បញ្ជូនបន្ត មិនគួរឈប់បាល់នៅក្រោមជើងរួចទើបគិតទេ។ ការសិក្សាវីដេអូពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អង់គ្លេស អាចជួយឲ្យយល់ពីការស្កេនទីលាន និងការរៀបចំរាងកាយ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវអនុវត្តក្នុងទីលាន ទើបខួរក្បាលស្គាល់ល្បឿនពិត។
សាកល្បងលំហាត់បីជ្រុង៖ ដាក់កោណបីជាចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រពីគ្នា ហើយឲ្យកីឡាករ ៣ នាក់បញ្ជូនតាមទ្រនិចនាឡិកា។ អ្នកទទួលត្រូវមើលជុំវិញមុនបាល់មកដល់ និងហៅឈ្មោះទិសបញ្ជូន។ បន្ទាប់ពី ៥ នាទី បន្ថែមអ្នកការពារម្នាក់ដែលអាចបិទផ្លូវបញ្ជូន ប៉ុន្តែមិនអាចដណ្តើមបាល់ភ្លាមៗ។ គោលដៅមិនមែនឲ្យបាល់រត់លឿនបំផុតទេ គឺឲ្យការសម្រេចចិត្តកើតឡើងក្នុង ២ វិនាទី និងរក្សាអត្រាបញ្ជូនត្រឹមត្រូវលើស ៧៥ ភាគរយ។
លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ក្រោមសម្ពាធ
តើកំហុសណាធ្វើឲ្យការបញ្ជូនបាល់បរាជ័យ?
ការបញ្ជូនបាល់បរាជ័យភាគច្រើនកើតពីជើងគាំទ្រខុសទីតាំង ក្បាលមិនស្ថិតស្ថេរ ការប៉ះបាល់មិនកណ្ដាល និងការមើលគោលដៅយឺតពេក។ កំហុសទាំងនេះអាចកែបានដោយបំបែកចលនាជាផ្នែកតូចៗ និងវាស់លទ្ធផលយ៉ាងហោចណាស់ ៣ វគ្គ។ ប្រសិនបើកំហុសលើស ៣០ ភាគរយ សូមត្រឡប់ទៅចម្ងាយខ្លី មុននឹងបន្តទៅលំហាត់ពិបាក។
បញ្ហាទីមួយគឺការដាក់ជើងគាំទ្រខាងក្រោយបាល់។ នៅពេលនោះ រាងកាយនឹងផ្អៀងថយក្រោយ ហើយបាល់ងាយហោះឡើង។ បញ្ហាទីពីរគឺម្រាមជើងទាត់បែរឡើងលើ ដែលធ្វើឲ្យចំណុចប៉ះចូលខាងក្រោមបាល់។ បញ្ហាទីបីគឺការបិទភ្នែក ឬងាកក្បាលមុនប៉ះបាល់; វាធ្វើឲ្យការគ្រប់គ្រងទិសដៅក្លាយជាការស្មាន។ សូមហាត់ចលនា “មើលគោលដៅ បាល់ គោលដៅ” ដោយប្ដូរការមើលបីដងក្នុងមួយការបញ្ជូន។
ក៏មានកំហុសដែលមើលទៅមិនសូវធ្ងន់ ប៉ុន្តែបំផ្លាញភាពជាក់លាក់យ៉ាងខ្លាំង។ ប្រសិនបើសម្ពាធខ្យល់ក្នុងបាល់មិនស្មើ ឬបាល់ខូចផ្ទៃ បាល់អាចបត់ និងលោតខុសពីការរំពឹងទុក។ មុនហាត់ សូមពិនិត្យបាល់ឲ្យមានទម្រង់មូល និងប្រើសម្ពាធតាមការណែនាំរបស់អ្នកផលិត; កុំសន្និដ្ឋានថាគ្រប់បាល់ទំហំ ៥ មានអារម្មណ៍ដូចគ្នា។ លើសពីនេះ ទីលានស្មៅសើមអាចបន្ថយល្បឿនបាល់ប្រហែល ៥–១៥ ភាគរយ ខណៈស្មៅសិប្បនិម្មិតស្ងួតអាចធ្វើឲ្យវារត់លឿនជាងមុន។ នេះជាចំណុចដែលអត្ថបទណែនាំទូទៅភាគច្រើនរំលង ប៉ុន្តែវាសំខាន់ពេលកែសម្រួលកម្លាំង។
ប្រើតារាងត្រួតពិនិត្យខាងក្រោម៖
- ជើងគាំទ្រចង្អុលទៅគោលដៅឬអត់។
- ផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងប៉ះកណ្ដាលបាល់ឬអត់។
- ក្បាលស្ថិតនៅលើបាល់ពេលប៉ះឬអត់។
- កម្លាំងសមនឹងចម្ងាយឬអត់។
- អ្នកបានមើលទីលានមុនទទួលបាល់ឬអត់។
- បាល់មានសម្ពាធត្រឹមត្រូវ និងទីលានមានសភាពដូចម្តេច។
បើមានការឈឺកជើង ឈឺជង្គង់ ឬឈឺសន្លាក់បន្ទាប់ពីហាត់ សូមបញ្ឈប់ការហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព។ កុំយកការឈឺជាសញ្ញាថាអ្នកកំពុងរីកចម្រើន ព្រោះរាងកាយមិនមែនជាតារាងពិន្ទុដែលត្រូវបង្ខំឲ្យឡើងលេខរាល់ថ្ងៃទេ។
ចង់ពិនិត្យយុទ្ធសាស្ត្រដែលអាចជួយអានចលនាក្រុមបានលឿនជាងមុនមែនទេ?
តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់ថ្ងៃនេះទេ?
គួរចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើការហាត់មានគោលដៅតូច វាស់បាន និងមិនបង្កឲ្យមានការឈឺចាប់។ ផែនការ ៤ សប្ដាហ៍ដែលមាន ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្ដាហ៍ អាចបង្កើតមូលដ្ឋានល្អជាងការហាត់ខ្លាំងមួយថ្ងៃក្នុងសប្ដាហ៍។ ចំណុចសំខាន់គឺរក្សាអត្រាត្រឹមត្រូវលើស ៨០ ភាគរយ មុននឹងបន្ថែមល្បឿន ឬសម្ពាធ។
សប្ដាហ៍ទីមួយ គួរហាត់បញ្ជូនទៅជញ្ជាំងចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ដោយផ្តោតលើជើងគាំទ្រ និងការប៉ះកណ្ដាលបាល់។ សប្ដាហ៍ទីពីរ បន្ថែមចលនារត់ ៣ ជំហាន និងប្ដូរជើងរាល់ ១០ ដង។ សប្ដាហ៍ទីបី ប្រើចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ និងបន្ថែមការទទួលបាល់ដោយប៉ះមួយដង។ សប្ដាហ៍ទីបួន បញ្ចូលអ្នកការពារ ពេលវេលា ២ វិនាទី និងការបញ្ជូនទៅតំបន់ទំនេរ។ សរសេរលទ្ធផល ៣ លេខ៖ ចំនួនការបញ្ជូនសរុប ចំនួនត្រឹមត្រូវ និងចំនួនបាល់ដែលត្រូវប៉ះកែ។ ការវាស់បីនេះបង្ហាញថាអ្នកកំពុងកែលម្អភាពត្រឹមត្រូវ ឬគ្រាន់តែបញ្ជូនច្រើនឡើង។
កីឡាករដែលសង្កេតពី ក្រុមជម្រើសជាតិម៉ិកស៊ិក ឬ ក្រុមជម្រើសជាតិអេហ្ស៊ីប អាចមើលឃើញថា ការបញ្ជូនល្អមិនចាំបាច់ជាបាល់វែងគ្រប់ពេលទេ។ ក្រុមខ្លះប្រើបាល់ខ្លី ៤–៨ ម៉ែត្រ ដើម្បីទាញខ្សែការពារ បន្ទាប់មកបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់ទំនេរ។ សូម្បីតែក្នុងការប្រកួតធំដូចជា បាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ ការសម្រេចចិត្តថា “បញ្ជូនទៅណា” មានតម្លៃស្មើនឹង “បញ្ជូនយ៉ាងដូចម្តេច”។ ទោះជាអ្នកកំពុងរៀនដើម្បីលេងកម្សាន្ត ឬអានការប្រកួតនៅ ប្រកួតបាល់ទាត់ ក៏គោលការណ៍នេះនៅតែដូចគ្នា៖ ភាពត្រឹមត្រូវបង្កើតឱកាស ខណៈកម្លាំងតែមួយអាចបង្កើតបញ្ហា។
សម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែង សូមរៀបចំវគ្គហាត់ ៣០–៤៥ នាទី រួមមានកម្តៅសាច់ដុំ ៨ នាទី លំហាត់បញ្ជូន ២០ នាទី និងសម្រាកបន្ថយកម្លាំង ៧ នាទី។ កុំបន្ថែមបរិមាណបាល់លើស ១០–១៥ ភាគរយក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួសពីការប្រើប្រាស់សន្លាក់លើសកម្រិត។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្ដាហ៍ ប្រសិនបើអត្រាត្រឹមត្រូវនៅក្រោម ៧០ ភាគរយ សូមពិនិត្យវីដេអូ និងត្រឡប់ទៅចម្ងាយខ្លី។ ប្រសិនបើលើស ៩០ ភាគរយជាប់គ្នា ២ វគ្គ សូមបន្ថែមចលនា ឬសម្ពាធ មិនមែនបន្ថែមកម្លាំងដោយគ្មានហេតុផលទេ។
ការអានទម្រង់លេង និងស្ថិតិក្រុមបាល់ទាត់
ការសន្និដ្ឋានច្បាស់គឺ៖ ហាត់ឲ្យត្រង់ជាមុន ហាត់ឲ្យលឿននៅពេលក្រោយ។ កំណត់គោលដៅ ៥ ម៉ែត្រ វាស់ ២០ ដង កែជើងគាំទ្រ និងបង្កើនភាពលំបាកតែពេលអត្រាត្រឹមត្រូវលើស ៨០ ភាគរយ។ វិធីនេះអាចមើលទៅយឺត ប៉ុន្តែវាឆ្លាតជាងការទាត់ខ្លាំងៗ ២០០ ដង ហើយមិនដឹងថាបាល់ខុសដោយសារអ្វី។
សូមចាប់ផ្តើមផែនការហាត់របស់អ្នកជាមួយគោលដៅដែលអាចវាស់បាននៅថ្ងៃនេះ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ គឺការហាត់គ្រប់គ្រងទិសដៅ កម្លាំង និងចំណុចប៉ះ ដើម្បីឲ្យបាល់ទៅដល់គោលដៅតាមដែលចង់បាន។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង និងកំណត់គោលដៅទំហំប្រហែល ៦០ សង់ទីម៉ែត្រ។ ហាត់ ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ១០ ដង ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ត្រឹមត្រូវ។ នៅពេលអត្រាត្រឹមត្រូវឡើងដល់ ៨០–៩០ ភាគរយ ទើបបន្ថែមចម្ងាយ ឬសម្ពាធពីអ្នកការពារ។
សំណួរ៖ តើត្រូវដាក់ជើងយ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់?
ចម្លើយ៖ ដាក់ជើងគាំទ្រចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងឲ្យម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។ បើកផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងទាត់ប្រហែល ៩០ ដឺក្រេ ហើយប៉ះកណ្ដាលបាល់ ដើម្បីឲ្យវារត់តាមដី។ រក្សាក្បាលឲ្យស្ថិតលើបាល់ពេលប៉ះ ហើយបន្តចលនាជើងទៅមុខតាមទិសបញ្ជូន។ ប្រសិនបើបាល់ហោះខ្ពស់ សូមពិនិត្យថាជើងគាំទ្ររបស់អ្នកដាក់ក្រោយបាល់ ឬរាងកាយផ្អៀងថយក្រោយឬអត់។
សំណួរ៖ តើបញ្ជូនបាល់ត្រង់ខុសពីបញ្ជូនបាល់ខ្លាំងយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បញ្ជូនបាល់ត្រង់ផ្តោតលើភាពជាក់លាក់ ខណៈបញ្ជូនបាល់ខ្លាំងផ្តោតលើល្បឿន និងចម្ងាយ។ សម្រាប់ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ កម្លាំងប្រហែល ៣០–៤០ ភាគរយគ្រប់គ្រាន់ ដូច្នេះការទាត់ពេញកម្លាំងអាចធ្វើឲ្យមិត្តរួមក្រុមទទួលពិបាក។ បាល់ខ្លាំងក៏អាចមានប្រយោជន៍នៅចម្ងាយ ២០–២៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែត្រូវកែតម្រូវតាមស្មៅ សម្ពាធបាល់ និងខ្យល់។ ក្នុងការហាត់ គួររក្សាអត្រាត្រឹមត្រូវលើស ៨០ ភាគរយ មុននឹងបង្កើនកម្លាំង។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែបែរទិសពេលបញ្ជូន?
ចម្លើយ៖ បាល់តែងបែរទិសព្រោះជើងគាំទ្រមិនចង្អុលទៅគោលដៅ ចំណុចប៉ះមិនស្ថិតនៅកណ្ដាល ឬកជើងមិនរឹងពេលទាត់។ ក៏អាចបណ្តាលពីទីលានសើម ស្មៅមិនរាបស្មើ ឬសម្ពាធបាល់មិនត្រឹមត្រូវផងដែរ។ ថតវីដេអូពីខាងមុខ ១០ ដង ហើយពិនិត្យទិសម្រាមជើងគាំទ្រ និងការបន្តចលនាជើង។ ប្រសិនបើកំហុសនៅលើស ៣០ ភាគរយ សូមកាត់បន្ថយចម្ងាយទៅ ៣ ម៉ែត្រ និងហាត់យឺតជាងមុន។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍?
ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយមួយវគ្គមានរយៈពេល ៣០–៤៥ នាទី។ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៨ នាទី បន្តដោយបញ្ជូន ១០០–១២០ ដង និងបញ្ចប់ដោយសម្រាកបន្ថយកម្លាំង។ កុំបង្កើនចំនួនបាល់លើស ១០–១៥ ភាគរយក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដើម្បីកាត់បន្ថយការរងរបួស។ ប្រសិនបើកើតការឈឺកជើង ឬជង្គង់ សូមសម្រាក និងស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាព។
សំណួរ៖ តើអាចហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់នៅផ្ទះបានទេ?
ចម្លើយ៖ អាចហាត់បាន ប្រសិនបើមានកន្លែងមានសុវត្ថិភាព ជញ្ជាំងរឹង និងគោលដៅច្បាស់។ ឈរចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ពីជញ្ជាំង គូសប្រអប់ទំហំ ៦០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូន ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ១០ ដង។ ត្រូវពិនិត្យថាមិនមានមនុស្ស យានយន្ត ឬកញ្ចក់នៅពីក្រោយគោលដៅ។ ប្រសិនបើទីធ្លាតូច សូមផ្តោតលើការបញ្ជូនខ្លី និងការទទួលបាល់ដោយប៉ះមួយដង ជំនួសការបញ្ជូនឆ្ងាយដែលមានហានិភ័យខូចរបស់របរ។
ចប់អត្ថបទ · ប្រកួតបាល់ទាត់